www.automatyka-budynkowa.com - artykuły branżowe - przewody w instalacjach monitoringu
Automatyka Budynkowa

20 Wrzesień 2017 - Witamy

Artykuły branżowe
Artykuły
Katalog branżowy
Katalog
branżowy
Baza firm
Baza firm
Kalendarz
Kalendarz
Forum
Forum
Kontakt
Kontakt
Menu

TOP5 Produkty

TOP5 Firmy

Kalendarz wydarzeń
Wrzesień 2017

PnWtŚr CzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 


Artykuły » PRZEWODY W INSTALACJACH MONITORINGU

 

PRZEWODY W INSTALACJACH MONITORINGU

Połączenia pomiędzy urządzeniami systemu CCTV wykonujemy zazwyczaj przewodami. Często zdarza się, że przewody kładzione w pośpiechu, bez konsultacji ze specjalistami od poszczególnych instalacji, powodują ograniczenia funkcji poszczególnych systemów lub wprowadzają poważne zakłócenia w ich pracy.

W systemach telewizji obserwacyjnej podstawą jest transmisja sygnału wizyjnego z kamer do rejestratora lub innego urządzenia służącego do obróbki sygnału wizyjnego. Następnie sygnał już obrobiony jest kierowany do monitora. Połączenia na odległość rzędu 100 ÷ 600 metrów zazwyczaj realizujemy przewodem współosiowym o impedancji 75 ± 3 W. Dopuszczalny dystans bardzo zależny jest od jakości przewodu, a w szczególności pod materiału i grubości żyły głównej, od grubości warstwy dielektryka oraz od materiału i jakości oplotu. Najlepsze wyniki uzyskuje się przy zastosowaniu przewodów o żyle głównej wykonanej z drutu ciągnionego z miedzi elektrolitycznej o średnicy ponad 1 mm2. Warstwa dielektryka powinna mieć średnicę ponad 4,8 mm i być wykonana ze spienionego polietylenu, zaś oplot zewnętrzny powinien być wykonany z drutów Cu (lub ewentualnie CuSn) z gęstością bliską 100% (np.95%). Jeżeli połączenie jest narażone na bezpośrednie oddziaływanie warunków atmosferycznych (linia napowietrzna) lub ma być ułożone w ziemi – koniecznie trzeba wykonać je kablem żelowanym odpowiednio: napowietrznym (wskazane z linką nośną) lub ziemnym.

Przy odcinkach długich (ponad 100 ÷ 600 m w zależności od rodzaju użytego przewodu) zaleca się stosowanie wzmacniaczy sygnału wizyjnego. Należy także pamiętać, że kamery kolorowe są bardziej wrażliwe na długość przewodu – początkowe objawy, to malejące nasycenie kolorów na przekazanym obrazie.

W transmisji sygnałów wizyjnych stosuje się jeszcze przewody specjalnie produkowane do sieci teleinformatycznych, zwane skrętką. Przewód współosiowy jest bardziej odporny na zakłócenia od skrętki, którą należy stosować tylko w razie konieczności. Sam przewód UTP czy FTP kategorii 5 zaleca się stosować tylko na dystansach 10 ÷ 50 metrów. Przy odległościach większych, ale raczej nie przekraczających 300 ÷ 400 metrów, należy zastosować dodatkowo transformatory jedno- lub wielo-torowe. Transmisja sygnału wizji po skrętce jest możliwa na jeszcze większe odległości, nawet do 1 800 m, pod warunkiem zastosowania aktywnych transmiterów audio–video. Zaznaczyć jednak trzeba, że przy transmisji na ponad 900 metrów może pojawić się zjawisko malejącego nasycenia kolorów.

Sygnał wizyjny może być transmitowany w postaci analogowej lub cyfrowej. Analogowy sygnał wizyjny zawiera się w paśmie 50 Hz do kilku MHz. W telewizji przemysłowej do jego transmisji używa się najczęściej przewodów współosiowych o impedancji falowej 75 W. Generalnie wszystkie urządzenia wchodzące w skład toru transmisji sygnału są przystosowane do transmisji przewodem koncentrycznym z wykorzystaniem złącz typu: BNC, lub RCA (cinch), lub, rzadziej, F.

Podstawowym parametrem charakteryzującym przydatność medium do transmisji analogowych jest szerokość przenoszonego pasma, czyli różnica między górną i dolną częstotliwością kanału, który jest zdolny przenieść sygnał z nierównomiernością nie gorszą niż 3 dB. Ponadto ważnymi parametrami charakteryzującymi przewody i kable współosiowe są:

  • impedancja falowa (ZC) [W] – jest to stosunek napięcia do prądu w dowolnym miejscu przewodu, gdy nie występują odbicia, tzn. znajduje się on w warunkach pełnego dopasowania. Ze względu na minimum tłumienia przewody o impedancji 75 W są powszechnie stosowane w większości telekomunikacyjnych urządzeń odbiorczych
  • współczynnik odbicia – jest stosunkiem amplitudy fali odbitej do amplitudy fali pierwotnej. Użycie w torze transmisji niejednorodnego przewodu lub innych elementów o różnych impedancjach, powoduje pojawienie się fal odbitych, silnie zniekształcających sygnał
  • tłumienność falowa [dB/hm]– jest wielkością charakteryzującą zmniejszenie amplitudy sygnału wzdłuż linii, wynikające z zamiany na ciepło energii elektromagnetycznej; zwiększa się ona wraz ze wzrostem częstotliwości. Duży wpływ na tłumienność ma średnica żyły (maleje ze wzrostem) oraz rodzaj izolacji (najlepsze z polipropylenu i polietylenu). Tłumienność falowa jest podana w specyfikacji właściwości elektrycznych przewodu, zwykle dla różnych częstotliwości.
  • skuteczność ekranowania [dB] – czyli odporność na indukowanie się w przewodzie napięć zakłócających pod wpływem zewnętrznych źródeł zakłócających.

Dla przekazów cyfrowych o możliwości transmisji decyduje przepływność. Mówi ona ile bitów danych można przesłać w ciągu jednej sekundy. Zwykły przewód koncentryczny zapewnia transmisję z przepływnością około 600 Mb/s, nowoczesne skrętki kategorii 5 - do 100 Mb/s, a w przewodach światłowodowych prędkość ta dochodzi do 10 Gb/s. Zatem transmisje zdygitalizowanego sygnału wizyjnego można prowadzić przez skrętkę komputerową, a również, choć w bardzo ograniczonym zakresie, przez dowolną linię dwuprzewodową np.: telefoniczną. Zważywszy, że z reguły stosuje się zamianę sygnału analogowego na cyfrowy wraz z kompresją, możliwe jest przesyłanie takiego sygnału prezez linię telefoniczną – nie zapewnia jednak transmisji w czasie rzeczywistym. Po stronie odbiorczej uzyskuje się efekt odbioru "poklatkowego", jak w przypadku odtwarzania z magnetowidu.

Wraz z rozwojem cyfrowego zapisu wzrasta znaczenie transmisji sygnału w sieciach komputerowych trzeba jednak pamiętać, że nie wszystkie sieci pozwalają na zadawalające jakościowo transmisje. Kamera kolorowa generuje strumień informacji ok. 160 Mb/s, po kompresji może on się zmniejszyć kilkudziesięciokrotnie, jednak przesłanie takiej ilości informacji może być trudne w istniejących starych sieciach, warto zatem pomysł transmisji wizji skonsultować z administratorem konkretnej sieci.

Ostatecznie trzeba powiedzieć, że przewody współosiowe spełniają warunki transmisji w systemach CCTV do odległości ok. 1 km – powyżej należy wziąć pod uwagę zastosowanie światłowodu, który, choć droższy, zapewnia najlepszą jakość transmisji i odporność na zakłócenia. Budowę linii swiatłowodowej omówiono w rozdziale 21. „Przewodowa analogowa transmisja wizji”.

Budując linię transmisji sygnału wizyjnego w oparciu o przewód współosiowy trzeba pamiętać, że najlepiej sprawdzają się przewody miedziane (posiadające zarówno żyłę główną, jaki i oplot miedziany). Dodatkowo im grubsza żyła, tym dłuższy może być odcinek przesyłu sygnału bez widocznych strat. Nie należy stosować przewodów o żyle stalowej-miedziowanej, gdyż takie przewody nie sprawdzają się przy transmisji niskich częstotliwości stosowanych w CCTV. Na koniec kilka podpowiedzi dotyczacych konstrukcji przewodów:

  • Z uwagi na wymogi ochrony przeciwpożarowej nie powinno stosować się wewnątrz budynków przewodów z z powłoką wykonaną z polietylenu, ponieważ należy on do materiałów łatwopalnych i rozprzestrzeniających ogień. Dodatek antyutleniaczy, sadzy lub pigmentów uodparnia polietylen na wpływ warunków atmosferycznych (ultrafiolet), dlatego przewody z taką powłoką stosowane są w zastosowaniach zewnętrznych. Do wnętrz najlepiej było by stosować przewody z powłoką z tworzyw bezhalogenowych, które wykazują cechy zapewniające większe bezpieczeństwo na wypadek pożaru; nie rozprzestrzeniają płomienia, charakteryzują się bardzo niską emisją dymu, a emitowane gazy nie są agresywne i toksyczne.
  • Przewody z powłoką z PVC (polwinitu), charakteryzują się stosunkowo dużą odpornością na działanie ognia i nie rozprzestrzeniają płomienia. Mogą natomiast wydzielać duże ilości dymu i toksycznego chlorowodoru, ale pewne odmiany charakteryzują się niskim wydzielaniem dymów i gazów w czasie palenia – te właśnie należy stosować w instalacjach wewnętrznych.
  • W miejscach narażonych na zawilgocenie należy stosować przewody żelowane. Do zabezpieczania przewodów przed wpływem wilgoci stosuje się od dawna taśmę metalową, której przenikliwość dla wilgoci jest wielokrotnie mniejsza niż tworzyw sztucznych. Znacznie lepsze parametry w tych zastosowaniach ma taśma miedziana niż aluminiowa. Jednak istotne znaczenie ma również penetracja wody wzdłuż przewodu – dla jej ograniczenia stosuje się wypełnienie wnętrza przewodu specjalnym żelem wtłaczanym na gorąco. Przewody o takiej konstrukcji można stosować w instalacjach napowietrznych oraz można zakopywać w ziemi.
  • W przypadku prowadzenia linii zasilającej równolegle do linii sygnału wizyjnego warto skorzystać ze specjalnego przewodu, który zbudowany jest z połączenia w jednej otulinie zewnętrznej przewodu koncentrycznego i dwóch żył zasilających o przekroju 0,35 mm2 lub 0,5 mm2 każda.
  • Innym przewodem stosowanym w instalacjach monitoringu wizyjnego jest typowy przewód koncentryczny, jednakże posiadający dodatkowo 4 żyły telekomunikacyjne lub sygnałowe.

 

Autor: Alkam


Dodano: 22.07.2010

SKLEP INTERNETOWY


Nowości w katalogu



PARTNERZY SERWISU