www.automatyka-budynkowa.com - artykuły, Okablowanie strukturalne sieci – klasy i kategorie
Automatyka Budynkowa

20 Wrzesień 2017 - Witamy

Artykuły branżowe
Artykuły
Katalog branżowy
Katalog
branżowy
Baza firm
Baza firm
Kalendarz
Kalendarz
Forum
Forum
Kontakt
Kontakt
Menu

TOP5 Produkty

TOP5 Firmy

Kalendarz wydarzeń
Wrzesień 2017

PnWtŚr CzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930 


Artykuły » Okablowanie strukturalne sieci – klasy i kategorie

Okablowanie strukturalne sieci – klasy i kategorie

Społeczeństwo początku XXI wieku żyje w świecie nieustannie rozwijającej się platformy informacyjnej. Obecnie przywiązuje ogromną wagę do jakości i szybkości przesyłanych informacji oraz sprawnego zarządzania danymi. Dlatego też istotne jest zaprojektowanie i wykonanie niezawodnej, wydajnej i zgodnej z przyjętymi standardami sieci.

Sieć komputerowa to grupa komputerów lub innych urządzeń połączonych ze sobą w celu wymiany danych lub współdzielenia różnych zasobów. Oprócz komputerów i innych urządzeń w skład sieci wchodzą media transmisji, czyli okablowanie.


Niegdyś wykonywane z przewodów koncentrycznych o impedancji 50Ω. Obecnie jako standard używa się przewodów teleinformatycznych UTP (Unshielded Twisted Pair). Popularna skrętka wykorzystywana jest do budowy okablowania poziomego, zaś swoją nazwę zawdzięcza splotowi norweskiemu, gdzie żyła nadrzędna i podrzędna skręcone są ze sobą wokół własnej osi. Przewody UTP klasyfikowane są wg kategorii. W standardzie ISO podziału dokonano za pomocą liter A, B, C, D, E, F. Standard EIA/TIA klasyfikuje wydajność za pomocą cyfr 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7. Określenia klasy i kategorii nie są równoznaczne.


Pojęcie kategorii (np. 5; 6 lub 7) odnosi się do pojedynczego elementu sieci pasywnej (np. kabla, gniazda, złącza). Natomiast klasa tyczy się całej sieci strukturalnej, która rozpatrywana jest pod względem wymogów aplikacji. Tak więc, stosując elementy kategorii 5 możemy osiągnąć klasę D dla całego systemu, ale nie musimy. W źle wykonanej instalacji istnieje prawdopodobieństwo, iż nie osiągniemy wymogów norm dotyczących interesującej nas klasy. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być wiele. Począwszy od złego projektu i doboru niskiej jakości elementów, a kończąc na nieprecyzyjnym i wadliwym wykonaniu systemu okablowania. W środowisku inżynierskim powszechnie stosowana jest nomenklatura EIA/TIA, w której kategoria określa parametry i tym samym wydajność kabla.

Klasy i kategorie przewodów teleinformatycznych

Decydując się na zakup takiego kabla należy dokonać wyboru tak, aby produkt obsługiwał obecną technologię jak i przyszłą. Najbezpieczniej jest zdecydować się na kategorię 6. Zagwarantuje to bezpieczną migrację ze standardu 100Base-TX do 1000Base-T.

Przewody teleinformatyczne funkcjonują na rynku również jako ekranowane. Stosowane są one w miejscach gdzie pracują inne elementy wytwarzające pola elektromagnetyczne. Ekran kabla wychwytuje wszelkie zakłócenia napływające z zewnątrz. Jednak, aby zachować odpowiednią skuteczność ekranowania, czyli zabezpieczenia sygnału płynącego w naszym przewodzie musimy ekran odpowiednio uziemić. W przypadku braku uziemienia żyła ekranująca nie odprowadzi sygnału zakłóceniowego do potencjału (ziemi). Nieprawidłowe uziemienie będzie źródłem powstawania prądu wyrównawczego, który popłynie przez ekran. Wtedy wydajność przewodu FTP może spaść poniżej poziomu kabla UTP. Aspekt ten jest na tyle ważny, że zaleca się częste konserwacje punktów uziemiających, gdyż na łączach mechanicznych może wystąpić zjawisko korozji galwanicznej.


Warto wiedzieć, że oznaczenia przewodów teleinformatycznych, których używamy na bieżąco są oznaczeniami już starymi. Norma ISO/EIA 11801 w wydaniu drugim z 2002 roku reguluje zasady nazewnictwa przewodów teleinformatycznych.

Porównanie starej i nowej nomenklatury

 

 

W nowych oznaczeniach zapisujemy ekranowanie ogólne dla wszystkich żył razem oraz ekranowanie indywidualne na poszczególnych parach żył.

 

 

Autor: Zamel


Dodano: 1.09.2009

SKLEP INTERNETOWY


Nowości w katalogu



PARTNERZY SERWISU